Z pomocą przybyły mi ręczniki kuchenne, które dzielnie wchłaniały słodką i zawiesistą papkę.
Do zapowiedzianej parapetówki pozostały dwa tygodnie. Na nic nie zdały się podpytywania, podchody i nawet zapytania wprost – nikt nie chciał się wygadać co do tego, co wymyślił. Udało mi się tylko określić, że nikt nie wziął kierunku na kuchnię w swojej inicjatywie, mogłam więc być spokojna o to, że mój prezent się zdubluje. Nadszedł czas na sprecyzowanie tego zamiaru, no bo nie czarujmy się, nie miałam zamiaru kupować im samych ręczników kuchennych. To musiało być coś więcej, ale nie do końca wiedziałam, co. Ażeby rozjaśniło mi się w główce, postanowiłam wybrać się na zakupy. Swoją drogą, ubóstwiam tego gatunku działy w magazynach, zawsze coś musze sobie tam kupować, choćby jakiś drobiazg. A teraz to powinno nawet kilka drobiazgów, zatem poczułam się jak ryba w wodzie. Ręczniki kuchenne przechadzając się między półkami i regałami sklepowymi, oglądając, korygując, biorąc w dłonie rozmaite przedmioty dochodziłam ze bólem do wniosku, że wszystko jest szablonowe i jakieś takie niewyrafinowane.